Auteur: Jauko

Derde Slag aan de Isonzo (18 Oktober - 3 November 1915) Na ongeveer twee en een halve maand van uitstel om te herstellen van de slachtoffers die voortvloeien uit frontale aanvallen uit de eerste en tweede slag van de Isonzo, begreep Luigi Cadorna, Italiaanse opperbevelhebber, dat artillerie een fundamentele rol aan de voorkant speelde en bracht het totaal aantal tot 1.200 stuks. De hoofddoelstellingen waren de Austro-Hongaarse brugkoppen in Bovec (Plezzo in het Italiaans) en Tolmin, indien mogelijk, de stad Gorizia. De tactiek van Cadorna, die zijn krachten gelijkmatig in de hele Soča (Isonzo) inzette, bleek onduidelijk. De Austro-Hongaren maakten gebruik van de relatief kleine aanvallen om hun vuurkracht op die gebieden te concentreren. Strijd Dankzij de uitgebreide artillerie barrages, waren de Italianen in staat om naar Plave (Plava in…

Vierde Slag aan de Isonzo (10 November - 2 December 1915) In tegenstelling tot de andere drie gevechten van de Isonzo (juni, juli en oktober), duurde dit offensief een korte tijd, en wordt soms beschouwd als een voortzetting van het vorige offensief. Het grootste deel van de botsing concentreerde zich in de richting van Gorizia en op het Kras-platteland, hoewel de duw op de hele Isonzo-front werd verdeeld. Het 2e Italiaanse leger, gericht op Gorizia, kon het heuvelachtige gebied rond Oslavia en San Floriano del Collio met uitzicht op de Soča (Isonzo) en de stad Gorizia vastleggen. Het Derde Leger, dat de rest van de voorkant tot aan de zee bedekte, lanceerde een reeks grote en bloedige aanvallen die geen significante winst opleverden. Mount Sei Busi, al de toneel van…

Vijfde Slag aan de Isonzo (9 - 17 Maart 1916) Na vier pogingen om de Soča-rivier (Isonzo) over te gaan en in het oosten-Hongaarse grondgebied binnen te komen, organiseerde Luigi Cadorna, de Italiaanse opperbevelhebber, een sterk nieuw offensief na de winterstorm in gevechten waardoor de Italiaanse Hoge Commando kon hergroeperen en Organiseer 8 nieuwe divisies vooraan. Het was echter een offensief die niet na de gedetailleerde strategische planning werd gelanceerd, maar eerder als een afleiding om de centrale machten van het oostfront en van Verdun te verplaatsen, waar de grootste bloedvergieting van de oorlog plaatsvond. De aanval was een gevolg van de geallieerde Chantilly-conferentie van december 1915. Het gevecht De aanvallen die door Cadorna voor de 2e en 3e Italiaanse legers werden georganiseerd als "demonstraties" tegen de vijand, bleken minder…

Zesde Slag aan de Isonzo (6 - 17 Augustus 1916) Franz Conrad von Hötzendorf had de Oostenrijks-Hongaarse troepen langs de Soča (Isonzo) front verlaagd om zijn Trentino Offensief te versterken. Italiaanse staatshoofd Luigi Cadorna maakte goed gebruik van spoorwegen om de troepen van Trentino snel terug te verplaatsen naar de Isonzo-lijn voor een offensief tegen de verzwakte Oostenrijks-Hongaarse verdediging. Strijd Op 6 augustus is het offensief tegen Gorizia gelanceerd. Het offensief was geconcentreerd in twee zones: het heuvelachtige gebied ten westen van de Soča (Isonzo) rivier in de buurt van Gorizia, de westelijkste rand van het Karst-plateau in de buurt van Doberdò del Lago. In de Slag van Doberdò slaagden de Italianen in om de belangrijkste vervoersweg te veroveren die leidt van de kuststad Duino naar Gorizia, waardoor hun vooruitgang…

Zevende Slag aan de Isonzo (14 - 17 September 1916) Een korte, scherpe ontmoeting gevecht van 14-17 september 1916, zag de zevende slag van de Isonzo de Italiaanse stafchef Luigi Cadorna zijn focus van breedgebaseerde afwijkende aanvallen op strak gerichte initiatieven gericht op enkele doelen. Deze laatste Isonzo-strijd zag het Italiaanse Derde Leger, met een groot aantal artillerie, aanval op de Carso richting Nova Vas. Na de succesvolle eerste dag werd Nova Vas op de tweede dag aangevallen met aanzienlijke artilleriebombardementen op Duitse bunkers. Binnen enkele minuten van de Italianen die brand staken, gaf de Oostenrijks-Hongaarse krachten over. Niettemin slaagde Cadorna's voortdurende offensives langs de Soča (Isonzo) erin om in Austro-Hongaarse hulpbronnen weg te gaan, zowel in termen van arbeidskrachten als in cruciale beschikbaarheid van artillerie. Terwijl elke strijd doorgaat,…

Achtste Slag aan de Isonzo (10 - 12 Oktober 1916) De achtste slag van de Isonzo, die kort van 10-12 oktober 1916 werd gevecht, was in wezen een voortzetting van pogingen die tijdens de zevende slag van de Isonzo (14-17 september 1916) werden gemaakt om de brughoofd in Gorizia te vestigen tijdens de zesde slag van de Isonzo in augustus 1916. Italiaanse stafchef Luigi Cadorna was vastbesloten om Italiaanse aanvallen aan de linkerkant van de stad voort te zetten, een beleid dat voortgezet werd tijdens de volgende (negende) strijd - met een gelijke gebrek aan succes. Net als bij de vroegere, zevende aanval, deden zware Italiaanse slachtoffers dat het korte, scherpe, geconcentreerde initiatief uitgeschakeld wordt, in afwachting van het herstel van het leger. De schijnbaar onvermijdelijk Isonzo aanslag werd vervolgens…

Negende Slag aan de Isonzo (1 - 4 November 1916)   De negende slag van de Isonzo was een Italiaans offensief tegen Oostenrijk-Hongarije in de loop van de Eerste Wereldoorlog. Met inbegrip van een triumviraat van gevechten die zijn gelanceerd na de succesvolle seizoenen van de Italianen ure van Gorizia in augustus 1916 om hun brughoofd aan de linkerkant van de stad te verlengen, eindigde het in een verdere mislukking voor de Italiaanse stafchef Luigi Cadorna. De strijd begon met een aanval op Vrtojba en de noordelijke en centrale gebieden van het Karst-plateau. [1] Met de negende strijd die gevochten werd van 1-4 november 1916 bleek het gecombineerde slachtoffer uit de drie gekoppelde gevechten voldoende zwaar om te voorkomen dat elke aanval van korte duur was (minder dan een week).…

Tiende Slag aan de Isonzo (12 Mei - 8 Juni 1917)   Met negen grotendeels mislukte Isonzo-gevechten die binnen een periode van achttien maanden zijn uitgevoerd, is de Italiaanse stafchef Luigi Cadorna - verantwoordelijk voor het lanceren van alle negen - steeds meer ongemakkelijk bij het vooruitzicht van de Duitse interventie om hun Oostenrijks-Hongaarse verzwakking te helpen op het Italiaanse front . Want hoewel het duidelijk was dat het Oostenrijks-Hongaarse leger leed in wat er een verslijningsoorlog was geworden, zou hetzelfde kunnen worden gezegd over het leger van Cadorna. De slachtoffers die tot op heden geleden werden, waren enorm en met elke hernieuwde strijd bleken de Italiaanse aanvallers hoger te zijn. De nieuwe premier van het Verenigd Koninkrijk, David Lloyd George, had lang geloven dat de oorlog niet alleen op…

Elfde Slag aan de Isonzo (19 Augustus - 12 September 1917)   Op de rivier Soča (Isonzo) concentreerde Luigi Cadorna, de Italiaanse stafchef, driekwart van zijn troepen: 600 bataljons (52 divisies) met 5.200 geweren. Strijd De aanval werd uitgevoerd vanuit een front van Tolmin (in de bovenste Isonzo-vallei) naar de Adriatische Zee. De Italianen kruisen de toren op verschillende punten over tijdelijke bruggen, maar de belangrijkste inspanning werd uitgeoefend op het Banjšice Plateau, waarvan de vangst het offensief zou verleggen en de Oostenrijks-Hongaarse lijnen in twee segmenten verbroken, de vestingen van Mount Saint Gabriel en Mount Mount Hermada. Nadat de Italiaanse Tweede Leger, onder leiding van generaal Capello, na het felle en dodelijke gevecht de Boroević's Isonzo Armee heeft overgedragen, de Bainsizza en Mount Santo overwonnen. Andere posities werden genomen…

Twaalfde Slag aan de Isonzo (24 Oktober - 7 November 1917) / Slag bij Caporetto De slag van Caporetto in 1917 (ook bekend als de Twaalfde Slag van Isonzo, de Slag van Kobarid of de Slag van Karfreit zoals het door de Centrale Macht bekend was) vond plaats van 24 oktober tot 19 november 1917, dichtbij de stad van Kobarid (nu in noordwestelijke Slovenië, dan deel van de Oostenrijkse Littoral), op de Oostenrij-Italiaanse front van de Eerste Wereldoorlog. De strijd werd genoemd naar de Italiaanse naam van de stad (ook bekend als Karfreit in het Duits). Oostenrijks-Hongaarse troepen, versterkt door Duitse eenheden, konden de Italiaanse frontlinie inbreken en de Italiaanse troepen verzetten tegen hen te verzetten. De strijd was een demonstratie van de effectiviteit van het gebruik van stormtroopers en…